Η Ιστορία της Ρόδου:

Το νησί κατοικήθηκε κατά τη Νεολιθική περίοδο, αν και ελάχιστα απομεινάρια αυτού του πολιτισμού. Οι τρεις σημαντικές πόλεις της Λίνδου, Ιαλυσού και Καμείρου, που μαζί με την Κω, την Αλικαρνασσό Κνίδιος και απαρτίζεται το λεγόμενο Dorian Hexapolis.

Στην ωδή του Πινδάρου, το νησί λεγόταν ότι θα γεννηθεί από την ένωση του Ήλιου του θεού ήλιου και της νύμφης Ρόουντ, και οι πόλεις ήταν το όνομα για τους τρεις γιους τους.

Το 1309 η βυζαντινή εποχή ήρθε στο τέλος, όταν το νησί υποτάχθηκε από τις δυνάμεις της Ιωαννίτες Ιππότες. Στο πλαίσιο των αρχών του κράτους το νέο όνομα "Ιππότες της Ρόδου", η πόλη ξαναχτίστηκε σε ένα μοντέλο του ευρωπαϊκού ιδεώδους μεσαιωνικό.
 
Πολλά από τα διάσημα μνημεία της πόλης, καθώς το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, χτίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Ρόδος έπεσε στα χέρια των μεγάλων στρατό του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς τον Δεκέμβριο του 1522. Τα λίγα εναπομείναντα Ιππότες είχαν το δικαίωμα να συνταξιοδοτηθούν στο Βασίλειο της Σικελίας. Οι Ιππότες θα προχωρήσουμε αργότερα βάση των δραστηριοτήτων τους στη Μάλτα

Το νησί ήταν εν συνεχεία κατοχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για σχεδόν τέσσερις αιώνες. Το 1912, η Ρόδος κατελήφθη από τους Τούρκους από τους Ιταλούς, και το 1948, μαζί με τα άλλα νησιά των Δωδεκανήσων, ενώθηκε με την Ελλάδα.